Home POEZI QERPIKËVE TE TU TE ULEM…

QERPIKËVE TE TU TE ULEM…

0

Nga Skender Braka

 

Udhëve të botës ngado ku u enda,

shkumën e duarve të tua të kaltra

dhe imazhin e valëve të muzgjeve të vona,

me lot mërgimtari, prej mallit tënd, i njoma.

 

Vij sot të puth sytë prej lotësh të për-kripur,

si një trëndafil i lagur, të prek buzëve të tua

që zjarrmojnë në përvëlim.

Të puth ujërave flakëruese, koralet e zvetënuara

e mbi qerpikët e tu prej shkume të ulem,

të thith dritën e një ylli të heshtur, pa shkëlqim.

 

E ndjeva zërin tënd, o det i brigjeve të mia!

Këtë psherëtimë të zemëruar, të trishtuar e ndieva,

siç ndien nëna rënkimin e birit të saj në djep.

Petalet e bregut dhe stërkalat me të cilat kam kënduar

Përjetësisht të dua, o i magjishmi, o i mi det!

 

Me veshje të vjetra emigranti të rropatur,

t’u ktheva i lodhur prej mallit që më ka marrë.

Një mal me të fshehta të përvuajtura ngarkuar,

të solla dhuratë kësaj nate transparente, të bardhë.

 

Të jam kthyer djalosh i heshtur, i menduar,

për të gjetur përsëri gjithçka që kam të shtrenjtë.

Përkëdheli-të e tua që shumë më kanë munguar,

dhe thellësitë e kristalta ku ngula thellë rrënjët.

Share:
Reklama juaj