Tavolina e nënës…

Tavolina e nënës…

0

Nga Sinan Kerpaci

M’u bë një jetë që ma shtron tavolinën,
kështu u ngrite mbi nëntëdhjetenjë vjet
edhe mbrëmë,
kur shekulli ndërroi vitet, por jo zakonin tënd.
Gota ime u mbush me lutje dhe bekim nëne mbrëmë
e unë thashë shumë herë: Gëzuar, o nënë!

Ta thashë te tavolina që rri në duart e tua
dhe jo mbi katër këmbë.

Në ka brenda birit diçka që quhet dhimbje,
që deri në ndërrimin e viteve pret
është krijuar pas modelit tënd
në nëntëdhjetenjë vjet e çdo ditë.

Pse s’të ngjaj në të gjitha në shekullin e lig,
pse urrej unë, o nënë dhe s’jam modeli yt?!

Share:
Reklama juaj

NO COMMENTS

LEAVE A REPLY